fbpx
6 grudnia 2022
Bieszczadzka wioska smerf贸w – Osada Werdo艂yna

Bieszczadzka wioska smerf贸w – Osada Werdo艂yna

Bieszczady to szerokie pasmo g贸r, kt贸re聽le偶y w 艂a艅cuchu zewn臋trznym Karpat Wschodnich, a konkretniej w Beskidach Wschodnich Lesistych. Bieszczady podzielone s膮 na Wschodnie oraz Zachodnie, z czego te drugie znajduj膮 si臋 na terenie Polski oraz Ukrainy, a te pierwsze wy艂膮cznie na terenie Ukrainy. G贸ry Bieszczady s膮 bardzo malownicze, 艣ci膮gaj膮ce do siebie tysi膮ce turyst贸w.聽

Og贸lno艣wiatowy lockdown uniemo偶liwi艂 nam wyjazd gdziekolwiek, nie przeszkadza nam to jednak na zaplanowanie wyjazdu w nasze rodzime strony. Ko艅c贸wka listopada sta艂a si臋 okresem, gdzie korzystamy z atrakcyjnych po sezonowych ofert i podr贸偶ujemy w r贸偶ne zak膮tki 艣wiata. Tym razem na cel naszej podr贸偶y wybieramy Bieszczady, ze wzgl臋du na sw贸j pag贸rkowaty teren, kt贸ry zamierzamy spacerkiem obje艣膰 馃檪

Osada Werdo艂yna – domki kampingowe w Bieszczadzkim stylu

Nie mo偶emy skorzysta膰 z miejscowych atrakcji, dlatego decydujemy si臋 na zarezerwowanie o艣rodka, kt贸ry sam w sobie b臋dzie atrakcj膮. Od jakiego艣 czasu, w zasi臋gu naszego zainteresowania s膮 wolnostoj膮ce ma艂e domki g贸rskie. Maj膮 艣wietny klimat, a sam pobyt w nich sprawia mega frajd臋!

Dwa z pi臋ciu domk贸w w osadzie. W tym po lewej sp臋dzimy dwie noce.

Domki robi膮 na nas ogromne wra偶enie. Wsp贸lnie z narzeczon膮 uwielbiamy ten klimat g贸r. Jedn膮 z moich ulubionych atrakcji na tego typu pobytach niew膮tpliwie jest powr贸t do przesz艂o艣ci. Po przyje藕dzie gospodyni obiektu poinformowa艂a nas gdzie mo偶emy skorzysta膰 z drzewa, a nast臋pnie rozpalili艣my w kominku. By艂 to obowi膮zkowy rytua艂 ka偶dego ranka 馃檪 Widok pal膮cego si臋 kominka przy 艣niadaniowej kawce – idealne po艂膮czenie.

Spacer przez Bieszczadzkie pag贸rki

Wszystko zamkni臋te, ale nie po to przyjechali艣my w Bieszczady. W planie mamy spacer w okolicy i podziwianie lokalnych krajobraz贸w. Nasz膮 tras臋 rozpoczynamy przy Osadzie Werdo艂yna. Do przej艣cia mamy 4/5 godzin i w takim czasie udaje nam si臋 zmie艣ci膰. Wybieramy szlak czerwony co by艂o dobr膮 decyzj膮. Po艂owa droga prowadzi przez dzikie Bieszczadzkie lasy, a druga cz臋艣膰 asfaltem. Mo偶emy dzi臋ki temu pozna膰 dziko艣膰 Bieszczad oraz zwyczaje ludzki na wsiach. Jest sobota wi臋c sporo gospodarstw aktywnie funkcjonuje 馃檪

Bieszczady zaurocz膮 ka偶dego, kto tylko tam si臋 pojawi

Bieszczady maj膮 bardzo bogat膮 flor臋 i faun臋. Co ciekawe, wiele gatunk贸w zwierz膮t i ro艣lin tam wyst臋puj膮cych, spotka膰 mo偶na wy艂膮cznie w bieszczadzkim krajobrazie. W艣r贸d zwierz膮t, zas艂uguj膮cych na wymienienie s膮 np.:

  • ry艣
  • wilk
  • 偶ubr
  • konik polski
  • 偶bik
  • orze艂 przedni
  • bocian czarny
  • nied藕wied藕
  • jele艅 karpacki (to jele艅 o najbardziej masywnej budowie, odr贸偶niaj膮cej go od pozosta艂ych gatunk贸w jeleni zamieszkuj膮cych inne rejony Polski)
  • w膮偶 Eskulapa, najwi臋kszy ze wszystkich w臋偶y zamieszkuj膮cych Europ臋.

W Bieszczadach 偶yli ludzie ju偶 w 2500-1700 lat przed nasz膮 er膮 (epoka neolitu). W czasie naszej ery najsilniej zaludnione zosta艂y dopiero w XIV wieku, za panowania Kr贸la Kazimierza i kr贸lowej Jadwigi. W贸wczas tereny te zasiedlone zosta艂y przez rycerzy, kt贸rym kr贸l darowa艂 ziemie u szczyt贸w Bieszczad. Za艂o偶yli oni wiele miejscowo艣ci. W Bieszczadach kolonizowali r贸wnie偶 艣l膮scy Kmitowie i morawscy Herbutowie.

W drugiej po艂owie XIX wieku powsta艂y tam kopalnie ropy naftowej (pierwsze na 艣wiecie). W latach 50-70 XX wieku zosta艂a zbudowana Du偶a i Ma艂a Obwodnica Bieszczad.

Szczyty Bieszczad by艂y zdobywane przez zapalonych mi艂o艣nik贸w wspinaczki g贸rskiej. Po dzi艣 dzie艅 s膮 marzeniem wielu, paraj膮cych si臋 tym fachem. Po ni偶szych stokach mog膮 spacerowa膰 zwykli tury艣ci, przyje偶d偶aj膮cy na wakacje i urlopy. 

W Bieszczadach jest wiele miejscowo艣ci, kt贸re zachowa艂y sw贸j etnograficzny wygl膮d. Pomimo i偶 wiele wsi sp艂on臋艂o podczas II wojny 艣wiatowej, mo偶emy jeszcze zwiedzi膰 du偶o zachowanych zabytk贸w. Miejscowo艣ci s膮 jak najbardziej turystyczne, otwarte dla go艣ci. Bardzo 艂atwo znajdziemy nocleg w prywatnych kwaterach oraz hotelach i schroniskach.

Dzika r贸偶a, a w tle widoki dzikich Bieszczad

Myczk贸w – wie艣 przy Pola艅czyku i jeziorze Soli艅skim

Myczk贸w s艂ynie z dw贸ch ko艣ci贸艂k贸w. Pierwszy to cerkiew grekokatolicka. Zosta艂a zbudowana w 1899 roku. Z czasem zamieniona na ko艣ci贸艂 parafialny pod wezwaniem Matki Boskiej Nieustaj膮cej Pomocy.

Ca艂kiem niedaleko od cerkwi, w roku 1901 wzniesiony zosta艂 ko艣ci贸艂ek obrz膮dku 艂aci艅skiego pod wezwaniem Naj艣wi臋tszego Serca Pana Jezusa. Oba ko艣cio艂y maj膮 wsp贸lny cmentarz i s膮 otoczone wsp贸lnym murem.

Pocz膮tki wsi Myczk贸w si臋gaj膮 XVI wieku, aczkolwiek wzmianka o punkcie Myczk贸w datowana jest na wiek XIV. W latach 30. XX wieku wie艣 s艂yn臋艂a jako miejscowo艣膰 uzdrowiskowa oraz turystyczna. Obecny w贸wczas w艂a艣ciciel Myczkowa kpt. Wojska Polskiego Czes艂aw Wawrosz wybudowa艂 o艣rodek  sanatoryjno-wczasowy o pi臋knej nazwie „Dw贸r na Bercu”. 

Przyje偶d偶ali do niego chorzy na astm臋 i gru藕lic臋. Nieopodal powsta艂y korty tenisowe, zapora wodna na potoku, 艣cie偶ki rekreacyjne i staw k膮pielowy. W czasie II wojny 艣wiatowej rdzenna ludno艣膰 przesta艂a istnie膰. Po wojnie wie艣 zaludni艂a si臋 na nowo.

Wci膮偶 mo偶na podziwia膰 pi臋kne ogrody w Myczkowie, oba ko艣cio艂y i zajrze膰 do Muzeum Kultury Materialnej i Duchowej Bojk贸w. S膮 tam przedmioty codziennego u偶ytku, meble, stroje i ozdoby regionalne.

Samochodowy objazd rejonu

Ostatniego dnia wsiadamy w samoch贸d i wybieramy si臋 w objazd jeziora Solina. Planujemy na spokojnie podziwia膰 pag贸rkowate rejony Bieszczad.

Jezioro Solina – widok z punktu widokowogo

Ustrzyki Dolne o ciekawym herbie

Herb Ustrzyk Dolnych to miecz skierowany ostrzem w g贸r臋 i le偶膮ca pod nim strza艂a (na przestrza艂) z grotem skierowanym w lewy g贸rny r贸g (w kierunku p贸艂nocno zachodnim). To herb szlachecki „Przestrza艂” w艂a艣ciciela Ustrzyk Iwonii Janczonowiczowa. Pocz膮tki miejscowo艣ci datuje si臋 na ko艅cz膮cy si臋 wiek XV.

Ustrzyki Dolne le偶膮 nad rzek膮 Strwi膮偶. Maj膮 sporo miejsc rekreacyjnych, typowych do zwiedzania. S膮 to:

  • muzea (Bieszczadzkiego Parku Narodowego, Historii Bieszczad, M艂ynarstwa i Wsi, Bieszczadzka Wytw贸rnia Piwa Ursa Maior)
  • Park Krajobrazowy G贸r S艂onnych
  • Rezerwat Przyrody Chwani贸w
  • Sanktuarium Matki Bo偶ej Rudeckiej Kr贸lowej Bieszczadzkiej
  • Pomnik poleg艂ych 偶o艂nierzy w walce z UPA (Ukrai艅ska Powsta艅cza Armia)
  • stoki narciarskie i snowboardowe Laworta SKI
  • Zesp贸艂 Basen贸w Delfin.

Jak wida膰, ka偶dy tutaj znajdzie co艣 dla siebie. 艁yknie historii, pop艂ywa, pozna produkcj臋 piwa, poobcuje z przyrod膮 i pomodli si臋 w bardzo pi臋knym Sanktuarium.

Details
Bieszczadzki objazd 2/2

Czarna G贸ra – wie艣 po艂o偶ona w historycznym regionie na Spiszu

Nad rzek膮 Bia艂k膮, 18 km od Zakopanego i 15 km od Niedzicy le偶y pi臋kna wie艣 Czarna G贸ra, granicz膮ca m.in. ze znan膮 wszystkim Bukowin膮 Tatrza艅sk膮 (od strony zachodniej). Pierwsi osadnicy za艂o偶yli j膮 na g贸rze poro艣ni臋tej ciemnym 艣wierkowym lasem, kt贸ry zosta艂 przez nich wykarczowany.

Pierwsze udokumentowane wzmianki o wsi pochodz膮 z wieku XVI, ale s艂yszano o niej ju偶 w XV w. Czarna G贸ra mia艂a charakter pasterski. W niekt贸rych miejscach zachowa艂 si臋 on do dzi艣. Jest to np. Zagroda Korkosz贸w, nale偶膮ca obecnie do Muzeum Tatrza艅skiego jako jego filia. To drewniana zagroda na Zag贸rzu prezentuj膮ca klasyczny spiski uk艂ad. 

Najpierw by艂a to cha艂upa ze stajni膮, po czym przesz艂a do dwudziestowiecznego gospodarstwa maj膮cego wiele budynk贸w. Zagroda by艂a rozbudowywana przez kolejnych gospodarzy. Pierwszym by艂 Alojzy Chy偶ny, kt贸ry powi臋kszy艂 cha艂up臋 o jedn膮 izb臋. Potem jego zi臋膰, Sebastian Korkosz, wybudowa艂 stajni臋 (z jedynym kieratem we wsi), wozowni臋 i chlew. 

Opr贸cz Zagrody Korkosz贸w atrakcyjna w Czarnej G贸rze jest Lux Torpeda – najszybsza w Polsce kolejka krzese艂kowa linowa. Natomiast ze wzg贸rza Litwinka mo偶na podziwia膰 pi臋kne krajobrazy sk艂adaj膮ce si臋 z pi臋knych park贸w narodowych. Mo偶na te偶 poje藕dzi膰 na rowerze wieloma trasami oraz wspina膰 si臋 na ska艂ki. Mi艂o艣nicy paralotni b臋d膮 tu mie膰 jak w raju. Latem jest mo偶liwo艣膰 wyk膮pania si臋 w Bia艂ce, a zim膮 sun膮膰 po zboczach na nartach.

Details
Bieszczadzki objazd 1/2

Jezioro Soli艅skie, na kt贸rego dnie le偶膮 tereny dawnej wsi Solina

Wody Jeziora Soli艅skiego to sztuczny zbiornik zaporowy (retecyjny). Powsta艂 z powodu spi臋trzenia w贸d zapor膮 wodn膮, by uchroni膰 Dolin臋 Sanu przed cz臋stymi powodziami. Zapora zosta艂a wzniesiona w latach 60. ubieg艂ego stulecia. Plany jej wybudowania si臋gaj膮 1921 r. Tama jest najwy偶sza w Polsce.  Ma prawie 82 m wysoko艣ci i jest d艂uga na 664 m. Budowa trwa艂a 9 lat. Liczba pracownik贸w to, bagatela, 2 tysi膮ce.

Jezioro Soli艅skie ma 22 km2, a jego pojemno艣膰 to 472 mln m3. 呕aden inny zbiornik retecyjny w Polsce nie jest tak olbrzymi. Jego linia brzegowa jest pofa艂dowana z licznymi zatoczkami (uj艣cia strumieni) i mierzy 166 km. Zapora pos艂u偶y艂a do wybudowania elektrowni wodnej o mocy 200 MWe (megawat贸w mocy elektrycznej).

W po艂udniowej cz臋艣ci zbiornika wida膰 wystaj膮ce czubki drzew z zalanego wod膮 lasu. Nazywany jest „Martwym Lasem”. Pod tafl膮 wody znajduj膮 si臋 nie tylko ruiny wsi Soliny, ale tak偶e 5 innych wsi:

  • Tele艣nica Sanna
  • Horodek
  • Sokole
  • Chrewt
  • du偶a cz臋艣膰 Wo艂kowyi.

W zbiorniku jest mn贸stwo przer贸偶nych gatunk贸w ryb m.in. sandacze, okonie, szczupaki i sumy. Przy brzegach jeziora powsta艂o wiele o艣rodk贸w wczasowych. Bardzo ten akwen upodobali sobie 偶eglarze i kajakarze. P艂ywaj膮c po rozleg艂ych wodach, mo偶na podziwia膰 bogactwo krajobrazowe rozci膮gni臋te wok贸艂 jeziora. Latem tury艣ci mog膮 skorzysta膰 z kursu stateczkiem wycieczkowym i tak samo cieszy膰 si臋 pi臋knymi widokami woko艂o. 

Soli艅skie Jezioro ma 4 Zatoki:

  • Suchego Drzewa (po艂udniowy kraniec P贸艂wyspu Horodek)
  • Karpiowa (p贸艂nocny kraniec P贸艂wyspu Horodek)
  • Potoku Czarnego (najwi臋ksza)
  • Victoriniego (na terenie Ustrzyk Dolnych, naprzeciwko p贸艂wyspu Horodek).

Opr贸cz P贸艂wyspu Horodek, przy jeziorze znajduje si臋 P贸艂wysep Brosa. Jest tak偶e jedna wyspa – Wyspa Skalista, po艂o偶ona na terenie gminy Solina.

Wok贸艂 zbiornika mamy miejscowo艣ci o dzia艂alno艣ci turystycznej i sportowej. Najbardziej znane to Pola艅czyk, Myczk贸w, Berezka. Urlopowicze maj膮 okazj臋 skorzysta膰 z szerokiej oferty sport贸w wodnych lub wylegiwa膰 si臋 na pla偶y. S膮 te偶 liczne 艣cie偶ki spacerowe i dukty rowerowe.

Do艂膮cz do dyskusji